Başlıktan da anlayabileceğiniz gibi bugün size biraz babamdan bahsetmek istiyorum. Bugün babalar günü ve günün anlamına uygun bir yazı yazmak geldi içimden.
Herkes babasını sever (genelde) ama kızlar sanki bir başka sever. Mesela ben kendi prensesime sahip olduğum halde, babamın hâlâ prensesiyim. Bu duygu insanı her zaman mutlu ve güvende hissettiriyor. Bazen ifade etmekte zorluk bile çeksek baba sevgisi bir başka. Türlü türlü babalar duyarsınız çevrenizde, benim babam duygularını hep göstermiştir mesela. Gözlerinde sevgiyi, hüznü, mutluluğu, güveni görürsünüz saklamaz. İçinden sarılmak geldiyse sarılır, öpmek geldiyse yanağıma bir öpücük konduruverir. Sanırım ben şanslı olanlardanım. Her baba göstermez sevgisini, uyurken öper çocuğunu ya da onu ne kadar sevdiğini dile getirmez. Oysa bunları açıkça yaşamak acizlik ya da güçsüzlük değildir ya da otoritenizi sarsmaz, sizi daha da güçlü kılar.
Şimdi diyeceksiniz ki herkes babasını sever dedin ama babanın seni nasıl sevdiğini anlattın. Evet öyle yaptım, işte ben babamın beni böyle güzel sevmesini bir başka sevdim. Biraz daha anlatayım size babamı o zaman. Kibardır mesela benim babam, düşüncelidir, romantiktir, iyi müzikten anlar, onunla müzik dinleyebilir, keyifli sohbetler yapabilir, bir şeyleri tamir etmesini isteyebilirsiniz. Seve seve yapar.
Tabii ki başka bir sürü sebep var babamı sevmem için ama bugün içimden bunları yazmak geldi. Seni seviyorum babişkom, babalar günün kutlu olsun.
emelcebakıs 
Yorum bırakın